1 - شيخ ابوالفتوح رازى در تفسير « روض الجنان » « 1 » مىگويد : « اگر ترسيد « 2 » كه عصيان و ناسازگارى كند ، اول پند دهيد او را ، اگر سود ندارد و اصرار كنند ، ايشان را در بستر رها كنيد و جانبى ديگر بخسبيد و گفته‌اند كه پشت به ايشان كنيد و اگر سود ندارد آنكه بزنيد ايشان را ، زدنى چنان كه عيبى و نقصى برايشان نيايد » « 3 » . 2 - ابن حمزه در « وسيلة » مىگويد : اگر با قول يا فعل او امارات نشوز ظاهر شد « وعظها ، فان أصرت هجرها فى المضجع ان شاء ، فان أصرت ضربها ضربا رفيقا » « 4 » يا « رقيقا » . كه ظاهر اين كتاب هم اين است كه موضوع را عبارت از امارات نشوز قرار داده است . 3 - محقق حلى در « نافع » مىگويد : « النشوز فهو ارتفاع احدالزوجين عن طاعة صاحبه فيما يجب له ، فمتى ظهر من المرأة أمارة العصيان وعظها » - مىگويد اماره عصيان نه خود عصيان - « فان لم ينجح هجرها فى المضجع و صورته ان يوليها ظهره فى الفراش ، فان لم تنجح ضربها » « 5 » . اشكال دوم : اينكه اگر به صرف خوف نشوز حكم به جواز هجر - كه بر خلاف حق قسم است - و همينطور حكم به جواز ضرب زن بشود ، از قبيل قصاص قبل از جنايت شده و فقه جديدى را برپا مىكند . جواب اشكال مذكور : به نظر مىرسد كه حكم به جواهر هجر و حتى ضرب قبل از تحقق نشوز و عصيان ، هم بر اساس قواعد اصولى قابل تقرير است و هم اينكه نظيرى براى آن در فقه وجود دارد ؛ اما نظير آن عبارت از صبى است كه با اينكه گناهى از او سر نمىزند ولى براى اينكه تربيت شده و پس از بلوغ دچار گناه نشود ،

--> ( 1 ) - تفسير « روض الجنان » خيلى دقيق و پر مطلب است و در خيلى جاها موسس است و مشكلاتى را كه در كتب ديگر حل‌نشده است ، ايشان با عبارت‌هاى مخصوص خودش حل نموده است ( 2 ) - متأسفانه در تصحيح اين تفسير در برخى موارد نسخه صحيح‌تر را در پاورقى و نسخه ناجور را در متن قرار داده‌اند ، از جمله در اينجا كه نسخه جمع را در پاورقى گذاشته‌اند ( 3 ) - تفسير روض الجنان و روح البيان 5 : 331 ( 4 ) - وسيلة : 333 ( 5 ) - المختصر النافع : 191